وبلاگ تخصصی حقوق ایران

1 - متن زير را به فارسي روان ترجمه کنيد.

Another major point of difference between an English trial and its French equivalent is the relatively reduced pole of the defendant. If he is legally represented. After entering his plea of " not guilty" he says nothing until all the prosecution evedience has been called, at which point he may, if he elects, to do so, give evidence ; and if he elects not to do so, nothing more is heard from him for the rest of the trial. There is no question, as there is in France or Germany ., of his being invited at the outset of the trial to give his reaction to the prosecution allegations, nor of the president of the court turning to him after each witness has deposed and asking for his comments. This aspect of an English trial is also something which probably makes it relatively harder for the prosecution to prove their case. A further  characteristic of an English trial is also something which probably makes it relatively harder for the prosecution to prove their case. A further characteristic of an English trial of which the merits are more obvious is what the French call la cesure : the existence of a clear division between the part of the trial at which guilt or innocence is determined, and the later part at which, following a conviction , the court decides on sentence. Thus when deciding whether the defendant committed the offence or not the court hears only such evidence as is relevant to guilt or innocence – unlike in France, where at this stage it usually hears his together with other evidence that is only relevant to sentence: for example, psychiatric report describing the defendant as irresponsible or dangerous.

متن حقوقي انگليسي – سال 1383

1 – وجه اختلافي مهم ديگر بين يک محاکمه انگليسي و مشابه آندر فرانسه کاهش نقش متهم مي باشد. اگر او قانوناً احضار شده، پس از ثبت دفاعيه اش مبني بر« بي تقصيري» هيچ چيزي تا زمانيکه همه ادلّه مقام تعقيب طرح نگردد نمي گويد، درآن لحظه او در صورت انتخاب مي توانه ادله خود را ارائه بدهد؛ و اگر او بخواهد دلايل خود را ارائه ندهد، از او هيچ چيز بيشتري براي بقيه محاکمه شنيده نمي شود. هيچ سوالي از وي ، همانگونه که در فرانسه و آلمان مرسوم است، در آغاز محاکمه خواسته نمي شود. تا پاسخش را به اتهامات مقام تعقيب ارائه بدهد. از رئيس دادگاه خواسته نمي شود که بعد از هر بار که شاهدي گواهي داد و به خاطر حرفهايي مورد  سوال قرار گرفت. به سوي متهم تغيير جهت دهد . اين جنبه از يک محکه انگليسي همچنين به صورتي است که احتمالاً آن را تاحدودي براي مقام تعقيب سخت تر مي نمايد تا ادعايش را اثبات نمايد. يک مشخصه بعدي محاکمه انگليسي از محاکمه فرانسه اينست که امتيازات آن آشکارتر از آنچه هستند که در فرانسه ناميده مي شود: ماهيت يک تقسيم آشکار بين قسمتي از محاکمه که در آن تقصير يا بي گناهي متهم مشخص مي شود و قسمت بعدي محاکمه که در پي يک محکوميت، دادگاه در مورد مجازات تصميم مي گيرد. بنابراين وقتي تصميم گيري مي شود اعم از اينکه خوانده جرم را مرتکب شده يا نه، دادگاه فقط ادله اي را که مرتبط با تقصير يا بي گناهي باشند، قبول مي کند. بر خلاف فرانسه که در اين مرحله، دادگاه معمولاً هر ادله ديگري را که فقط مرتبط با مجازات است مي شنود: براي نمونه، يک گزارش به روان پزشکي که خوانده را از حيث غير مسئول بودن يا خطرناک بودن توصيف مي نمايد.

1. equivalent     2. role  of defendant    3. entering    4. plea   5. not guilty   6. rest          

7. outset        8.allegations      9.witness       10 . deposed     11. comments

12. merits       13. la cesure   14.irresponsible     15. dangerous